logo nina

 

Κλασσική Μιασματική

Ιδιοσυγκρασιακή Ομοιοπαθητική

Διοχάρους 19   Αθήνα  16121

Τηλ.  210 7295495  Κιν. 6946 109 109

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

   

Το δέρμα είναι το μεγαλύτερο όργανο του ανθρώπινου σώματος. Καλύπτει ολόκληρη την εξωτερική επιφάνειά του.Αντιπροσωπεύει το 16% του συνολικού βάρους του σώματος. Στους ενήλικες έχει επιφάνεια 1,2-2,3 (κατά μέσο όρο 1,6 m 2 στα γυναικεία  και 1,8 m 2 στα  ανδρικά). Συμβάλλεται από:

  1. 1. ΤΗΝ επιδερμίδα 
  2. 2. Η δερμίδα ή χωριο
  3. 3. Τον υποδόριο ιστό, που περιέχει μεγάλη  ποσότητα υποδερμιδικού λίπους.

Στα εξαρτήματα της επιδερμίδας περιλαμβάνονται  οι τρίχες, τα νύχια και οι αδένες (σμυγματογόνοι και ιδρώτες).

Με βάση την σχετική πάχος της επιδερμίδας, το δέρμα διακρίνεται σε  πάχος  και  λεπτό . Το παχύ δέρμα είναι  άτριχο, λείο και γυμνό , και συναντάται στα παλάμες και τα πέλματα. Το λεπτό δέρμα είναι  τριχωτό  και συναντάται στα υπόλοιπα μέρη του σώματος. 

Γενικά χαρακτηριστικά του δέρματος είναι τα εξής:

  • Το βάρος του δέρματος (χωρίς το υποδόριο λίπος) είναι κατά μέσο όρο 4,85 Kgr στον ενήλικα άνδρα και 3,18 Kgr στην ενήλικη γυναίκα.
  • Η πάχος του δέρματος (χωρίς το υποδόριο ιστό) κυμαίνεται από 1 έως 4 mm.
  • Η διατασιμότητα του δέρματος ποικίλλει στις διάφορες θέσεις και εξαρτάται από το πάχος του β) από τον βαθμό εμφάνισής του με τα υποκείμενα μόρια και γ) από την παρουσία δερματικών πτυχών και κυψελίδων.
  • Το χρώμα του δέρματος εξαρτάται από τις διάφορες χρωστικές που βρίσκονται σε αυτό και αλλάζει ανάλογα με τη φυλή, με το φύλο (πιο λευκό στα θηλυκά) και με την ηλικία (ελαφρώς ανοιχτόχρωμο στους ηλικιωμένους). Στο ίδιο άτομο το χρώμα του δέρματος δεν είναι ίδιο σε όλες τις θέσεις. Έτσι, είναι πιο σκούρο αντιστοίχως στη θηλή του μαστού, η θηλαστική άλω και τα γεννητικά όργανα, ενώ γενικά η πρόσθια επιφάνεια έχει πιο λευκή χροιά από την οπισθία επιφάνεια του σώματος. Τέλος, το χρώμα του δέρματος μεταβάλλεται σε διάφορες παθολογικές καταστάσεις (ίκτερος, κυανώσεις, αναιμία, ερυθροαιμία).

Εξωτερική μορφολογία του δέρματος

Στην εξωτερική επιφάνεια του δέρματος, εκτός από τα μαλλιά, παρατηρούνται διάφορα αναγλύφα, δηλαδή:

  • Οι πόροι των ιδρωτοποιητών αδένων
  • Οι δερματικές θηλές, οι οποίες παρουσιάζουν κωνοειδή προβολές του χορίου που καλύπτονται από την επιδερμίδα.
  • Οι δερματικές ακρολοφίες που σχηματίζονται από τις δερματικές θηλές στο δέρμα των παλαμών και των παρειών. Οι δερματικές ακρολοφίες αποτελούν επιδείξεις της επιδερμίδας μέσα στην ορμή.
  • Οι αύλακες που σχηματίζονται μεταξύ των δερματικών ακρολοφιών. Οι αύλακες εκβάλλουν τους πόρους των ιδρυτών των αδενών.
  • Οι δερματικές αλόες, μικρές πολυγωνικές περιοχές που απαντώνται σε όλο το υπόλοιπο τριχωτό δέρμα. Οι περιοχές αυτές χωρίζονται μεταξύ τους με αβάτες αύλακες. Από τα σημεία διασταύρωσης των δερματικών κοιλοτήτων εκτείνονται προς τα έξω οι τρίχες.

Τα πρότυπα που διαγράφουν οι ακρολοφίες και οι μεταξύ τους αύλακες είναι γνωστά ως δερματογλυφικά, είναι μοναδικά για κάθε άτομο και χρησιμοποιούνται για προσωπική αναγνώριση (δακτυλικά αποτυπώματα). Το δέρμα, τελικά, παρουσιάζει στο εξωτερικό της επιφάνεια πτυχές και αύλακες, που οφείλονται σε υποκείμενα μοριακά ή σε κινήσεις των μυών και των αρθρώσεων.

Λειτουργίες του δέρματος

  • Προστασία των υποκείμενων οργάνων από εξωτερικές μηχανικές βλάβες.
  • Παρεμπόδιση εξάτμισης του νερού από τους ιστούς.
  • Παρεμπόδιση εισόδου μικροβίων και χημικών ουσιών στο σώμα.
  • Προστασία από την ηλιακή ακτινοβολία χάρη στη μελανίνη.
  • Ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματος: το δέρμα μπορεί να αποβάλλει ή να εμποδίσει την απομάκρυνση της θερμότητας αυξάνοντας ή μειώνοντας αντίστοιχα το εύρος των αγγείων που διαθέτει. Ακόμη η αποβολή της θερμότητας μπορεί να επιτευχθεί με την εξάτμιση του ιδρώτα. Τα τρίχα και το υποδόριο λίπος αποτελούν θερμομονωτικά στρώματα.
  • Αισθητήριο όργανο: το δέρμα διαθέτει υποδοχές για την πίεση, την πίεση, την πόνο και τη θερμοκρασία.
  • Αναπνευστικό όργανο: διεξάγει την άδηλη αναπνοή.
  • Απέκκριτικο όργανο: αποβάλλει με το πνεύμα και το σμήγμα των τοξινών.
  • Συμμετοχή στη σύνθεση της βιταμίνης D
  • Παραγωγή αντισωμάτων.

Κατά την πρώιμη εμβρυϊκή ζωή το έμβρυο χωρίζεται σε εξωτερική όψη , από την οποία αναπτύσσεται το νευρικό σύστημα και το δέρμα, και εσωτερική κοιλότητα, από την οποία αναπτύσσονται το σκελετό και τα σπλάχνα.

Βλέπουμε επομένως τη στενή σχέση μεταξύ δέρματος και νευρικού συστήματος. Συγκεκριμένα νεύρα νευρώνουν συγκεκριμένες δερματικές περιοχές, οι δερματοτομές, και συμμετρικά, αριστερά και δεξιά στο ανθρώπινο σώμα. Παρατηρούμε, λοιπόν, συχνά ότι διάφορες δερματικές παθήσεις παρουσιάζονται συμμετρικά στο σώμα.

Η στενή σχέση νευρικού συστήματος και δέρματος εμφανίζεται κυρίως στις νευροδερματίτιδες, όπου η ψυχική πίεση ξεσπά στο δέρμα και ο άνθρωπος προκαλεί δερματικά προβλήματα, όπως η κνησμός, διάφορες ρηγμές, εζέδες κλπ. «Αγχώθηκα και πέταξα κάτηλες» λέει ο λαός πολύ σοφά. Το δέρμα αποτελεί μια πτώση του οργανισμού. Όπως μια χύτρα ταχύτητας για να εξουδετερώσει την πίεση στο εσωτερικό της, απομακρύνει τον ατμό από την ασφάλεια της βαλβίδας, έτσι και το σώμα χρησιμοποιεί το δέρμα για να εκτονώσει την εσωτερική πίεση και την ψυχική πίεση.

Διοχαρους 19, 16121 Αθηνα.